Geplaatst op woensdag 11 december 2024 @ 00:01 door Travelboy , 86 keer bekeken
Joël werd op jonge leeftijd geadopteerd uit Colombia, waarna hij opgroeide in Rouveen in de gemeente Staphorst. Op latere leeftijd kwam hij erachter dat hij homoseksueel is, iets wat grote gevolgen had. "Mijn vader had toen nog een belangrijke positie in de kerk. Ik dacht bij mezelf: dit ga ik meenemen mijn graf in, ik ga het niemand vertellen."
Lange tijd twijfelde Joël om open kaart te spelen over zijn seksuele geaardheid. Op zijn negentiende kwam hij op een kantelpunt: zijn gevoel zei dat hij uit de kast moest komen, en dat deed hij. "Die coming-out was niet zoals ik gehoopt had. Ik wist dat mijn ouders mijn homoseksualiteit niet zouden accepteren. Ik dacht: het is jullie opvatting, niet prima, maar ik kan het toch niet veranderen."
Nog steeds ervaart hij een lastige relatie met zijn familie. "Ik ben nu zo'n 5 a 6 jaar uit de kast. Steeds als mijn ouders de kans krijgen, blijven ze herhalen dat ze het niet eens zijn met mijn seksuele voorkeur, dat het een zonde is."
Na het ontdekken van zijn geaardheid ervaarde Joël een moeilijke tijd. "Ik ging in die tijd naar een reformatorische middelbare school. Ik zat enorm met mezelf in de knoop, maar kon bij niemand terecht."
Hij vervolgt: "Zodra het over homoseksualiteit ging werd het uit het boek gescheurd, of er werd gezegd dat homo's naar de hel gaan. Dat maakte het uit de kast komen erg moeilijk."
Ondanks de afkeur van zijn ouders, woont Joël nog steeds bij hen. "Ik heb wel eens geprobeerd erover te praten, dat eindigde altijd in gezeur en ruzie. Je kan het wel een soort van neprelatie noemen. Als je er niet over praat, is het er ook niet."
Hij vervolgt: "Ik ben een tijdje uit huis geweest en toen kon ik het wel relativeren. Nu woon ik weer thuis en merk ik aan mezelf dat ik het erg heftig vind. Ik hoop snel uit huis te kunnen gaan. Als ik thuis blijf wonen kan ik niet gelukkig worden, omdat ik dan altijd in die omgeving zit en naar die regels moet luisteren. Dan kan ik nooit echt mezelf zijn."
Ondanks alles is Joël altijd trouw gebleven aan het geloof. "Toen ik uit huis was, kon ik op mijn eigen manier invulling geven aan het geloof. Nu zit ik thuis bij mijn ouders die streng gelovig zijn."
"Als je in zo'n omgeving zit is het erg lastig om voor je geloof uit te komen, omdat de mensen in Rouveen letterlijk in je gezicht zeggen dat ik kies voor mijn homoseksualiteit en dat het "zondig" is. Het is geen keuze, het is gewoon wie ik ben."
Joël ziet geen toekomst in Rouveen: "Je wordt de hele tijd onderdrukt in wie je bent. Hoe graag ik er ook zou willen blijven wonen, je wordt er zelf alleen maar ongelukkiger van. Ik vind dat je ondanks alles toch wel voor je eigen geluk moet kiezen."
In de aanloop naar Paarse Vrijdag op 13 december geeft Oost de verhalen van 5 Overijsselse LHBTIQ+'ers een podium. Op Paarse Vrijdag komen deze verhalen samen in de Oost documentaire 'Thuis in Overijssel'. Paarse Vrijdag is een dag waarop scholieren en studenten door het dragen van de kleur paars op school hun solidariteit kunnen tonen met LHBTIQ+'ers.
Reacties
Thuis in Overijssel: hoe 5 LHBTI'ers hun draai hebben gevonden in onze provincie |
https://www.youtube.com/watch?v=KtU8RoD4hIU